Het begon met een mislukt concert
In 2018 organiseerde een vriend van ons een avond waarop een strijkkwartet live zou improviseren op projecties van een videokunstenaar. Het klonk veelbelovend. De ruimte zat vol. Maar het project viel volledig uit elkaar.
Niet omdat het talent ontbrak. Ook niet omdat het idee zwak was. Het faalde omdat beide partijen elkaars taal niet spraken. De muzikanten verwachtten een gedetailleerde partituur. De videokunstenaar werkte intuïtief en ad hoc. Niemand had vooraf de workflow besproken.
Die avond zaten we met z'n drieën in een café en stelden dezelfde vraag: waarom is er geen plek waar dit soort samenwerkingen wél worden ondersteund?